Precies weten doe ik het niet, maar ik zou in 1968, 6 weken in Kinabu gezeten moeten hebben. Onder het mom van “Bleke stadsneusjes die aan moesten sterken in het Bos”, had m’n moeder tenminste ook even rust ). Ik ben er alleen maar afgevallen en had het eigenlijk vooral door heimwee erg slecht naar mijn zin. Ook op school terplaatse ging het mede daardoor niet zo denderend. De herinneringen die ik wel heb, zijn niet zo omvangrijk en gedetailleerd als van de meesten. Als het 1968 is geweest, (kan ook 1967 of 1969 zijn) zou ik negen jaar geweest zijn. Het viel me op dat er aardig wat mensen uit die periode deze site gevonden hebben.
De dingen die ik me wel nog herinner zijn;
Het donkere karakter van het complex (de achterzijde grenzend aan het oefenterrein) door de vele bomen. Ik ben er jaren later nog eens teruggeweest maar toen waren zo’n beetje alle bomen weg. Verder staan de slaapzalen met sanitaire voorzieningen en de lange gangen met de nachtwaakster me nog redelijk helder voor de geest (kreeg klappen wegens kletsen) evenals de speelzalen waar de helft, zonniet al mijn eigen speelgoed gejat werd, het gebouwtje waar ik schoolles kreeg. Het in de rij marcheren naar de eetzaal vanuit de slaapzalen.
De enige naam die ik me nog kan herinneren is die van een jongetje, dat net als ik van Rotterdam Zuid kwam, nl. Wim Noordzij. Die woonde in de Hagenbuurt in Rotterdam IJsselmonde. Verder las ik ergens iets van een meisje over een incident met de zandbak hetgeen bij mij ook vaag iets deed opborrelen, misschien van horen zeggen.
Helaas heb ik geen foto’s overgehouden aan dit avontuur (1968?) wellicht dat er nog mensen zijn die dat wel hebben, ik hou me zeer aanbevolen voor een ingescande kopie via de e-mail o.i.d. (g.tupker@chello.nl), wellicht dat ik me dan meer herinner en heel misschien sta ik er zelf ook nog wel op. Ik kan me haast niet voorstellen dat er mensen zijn die zich mij nog kunnen herinneren aangezien ik meestal erg verlegen, stil en teruggetrokken was.
De enorme sneeuwval en de bijbehorende sneeuwpret. Ik weet nog dat we naar een of andere rotonde of verkeersplein gingen met sleetjes en dat we dan van de hellingen daar naar beneden gingen. Daarbij deed zich nog een incident voor van een meisje die een slee van een ander hard tegen haar hoofd kreeg, dit uiteraard tot ontzetting van de leiding. Zover ik weet is dat goed afgelopen. Mijn moeder vertelde later dat het die winter zo hard geijzeld had in Rotterdam dat er op de resedastraat (zuid) gewoon geschaatst werd.
Verder het militaire oefenterrein met de aan flarden geschoten tanks en het zoeken naar kogels, lege hulzen en alles waar we onze handen maar aan konden krijgen. De beren- en de leeuwenkuil, de ellenlange wandelingen in het kader van een soort vossenjacht (gele lintjes aan takken enzo) op het militaire oefenterrein waar we volgens mij niet op mochten behalve op bepaalde dagen?
Ook herinner ik me de lange fietspaden, het Vliegtuig van het restaurant de kazernes en het geluid van overvliegende vliegtuigen. En inderdaad, die vreselijke, meestal koude havemoutpap of zoiets, echt walgelijk.
Groetjes,
Ger Tupker
